|
EL SERVUS HEREDITARIUS
Y LA TEORIA DE LA HERENCIA YACENTE
Mª Teresa Duplá Marín
Edicion 2.003
269 paginas
Precio C/IVA: 44,00 .- Euros.
|
Con el
título El servus hereditarius y la teoría de la herencia yacente,
pretende la autora que lo que comienza siendo un estudio detallado de la
figura del esclavo perteneciente a una hereditas iacent, finaliza por convertirse
en un análisis de la estrecha relación existente entre las
distintas teorías sobre la herencia yacentey la catividad del servushereditarius.
Se trata, por lo tanto, de una forma de afrontar el estudio de la Herencia
Yacente, no a aprtir del origen y de la evolución de las distintas
teorías elaboradas al efecto por la jurisprudencia romana, sino a
partir de detrminados actos del esclavo hereditario y de la aplicación
a los mismos de dichas teorías. Del análisis conjunto de ambos
se concluye, por un lado, que el mantenimiento y utilización indistinta
por los iurisprudentes de todas y cada una de las teorías tiene su
razón de ser última en la ctividad misma de dicho esclavo,
y por otro, y como consecuencia de todo ello, que resulta más adecuado
hablar de una única y auténtica teoría de la herencia
yacente, acorde, a su vez, con el talante eminentemente práctico de
la jurisprudencia romana.
INDICE
abreviaturas Prólogo INTRODUCCION CAPÍTULO I SERVUS HEREDITARIUS:
ius quod ad personas pertinet 1. Elección del término 2. Elección
del significado 3. Caracterización jurídica capítulo
II DE STIPULATIONE SERVORUM 1. IDEAS GENERALES SOBRE LA STIPULATIO DEL ESCLAVO
1.1. «Si servus…stipuletur…valere stipulationem» 1.2. «Servus
ex persona domini ius stipulandi habet» 1.3. «Sive mihi sive
sibi sive conservo suo sive impersonaliter dari servus meus stipuletur …»
2. LA STIPULATIO DEL SERVUS HEREDITARIUS 2.1. «Si servus hereditarius
stipulatus fuerit…»; «Ex praesenti vires accipit stipulatio,
quamvis petitio ex ea suspensa sit…» 2.2. «Quotiens servus hereditarius
stipulatur…ex persona defuncti vires assumit…» 2.3. Problemática
planteada en torno a la validez de determinadas formas de estipular del servus
hereditarius. 2.3.1. «Quod si stipulatus… nominatim forte Titio domino
suo mortuo iam dari stipulatus sit…» «quod si sibi dari stipulatus
esset…» 2.3.2. «Servus hereditarius…hereditati recte stipulatur»
2.3.3. «Illud quaesitum est, an heredi futuro servus hereditarius stipulari
possit. Proculus negavit…Cassius respondit posse…» CAPÍTULO
III DE USUCAPIONIBUS 1. IDEAS GENERALES SOBRE LA ADQUISICIÓN DE LA
POSESIÓN POR EL ESCLAVO 1.1. «Non solum autem proprietas per
eos quos in potestate habemus adquiritur nobis, sed etiam possessio»
1.2. «Etiam ignorantes possidemus, id est quas servi peculiariter paraverunt:
nam videmur eas eorundem et animo et corpore possidere» 2. LA ADQUISICIÓN
DE LA POSESIÓN POR EL SERVUS HEREDITARIUS 2.1. La possessio del servus
hereditarius corpus proprio et animo alieno 2.2. «Nam servus hereditarius…si
peculiari negotium contractus est…etiam possessio adquisita intellegi debet»
3. LA USUCAPIO DEL SERVUS 4. LA USUCAPIO DEL SERVUS HEREDITARIUS CAPÍTULO
IV DE SERVIS HEREDIBUS INSTITUENDIS 1. IDEAS GENERALES SOBRE LA HEREDIS INSTITUTIO
DEL SERVUS 1.1. «Seruos heredes instituere possumus, nostros…, alienos…,
communes…» 1.2. «…Alienos seruos heredes instituere possumus
eos tantum, quorum cum dominis testamenti factionem habemus» 2. LA
HEREDIS INSTITUTIO DEL SERVUS HEREDITARIUS 2.1. «Servus hereditarius…institui
heres potest» 2.2. «Servus hereditarius institui heres potest,
si modo testamenti factio fuit cum defuncto, licet cum herede instituto non
sit» 3. LA HEREDITATIS ADITIO DEL SERVUS 4. LA HEREDITATIS ADITIO DEL
SERVUS HEREDITARIUS 5. GRAFO ARBORESCENTE BINARIO SOBRE LA PROBLEMÁTICA
PLANTEADA EN RELACIÓN A LA HEREDIS INSTITUTIO DEL SERVUS HEREDITARIUS
6. CONCLUSIÓN FINAL: LA HEREDIS INSTITUTIO DE UN SERVUS HEREDITARIUS
PRODUCE UNA SITUACIÓN DE DEPENDENCIA ENTRE DOS HERENCIAS YACENTES
CAPÍTULO V DE LEGATIS 1. IDEAS GENERALES SOBRE LA CONCESIÓN
DE LEGADOS AL SERVUS 1.1. «…et proprio servo…recte…legatur»;
«cum…vel servo alieno…legatum…datur…» 1.2. Concesión de
un legado a un esclavo propio: «servis testamenti dominorum [non] data
libertate, legatum…relictum [non] valet…» 1.3. Concesión de
un legado a un esclavo ajeno: «Cum enim servo alieno aliquid in testamento
damus, domini persona ad hoc tantum inspicitur, ut sit cum eo testamenti
factio» 2. LA CONCESIÓN DE LEGADOS AL SERVUS HEREDITARIUS 2.1.
«Servo hereditario recte legatur» 2.2. Concesión de un
legado a un servus hereditarius por su antiguo dueño: «Praesenti
quidem die data libertate servo legari vel pure vel sub condicione poterit:
cum vero libertas sub condicione data fuerit, alias utiliter, alias inutiliter
pure legabitur» 2.3. Concesión de un legado a un servus hereditarius
ajeno. Ausencia de fuentes. Aplicación analógica de la regulación
indicada en la institución de heredero. 3. LA ADQUISICIÓN DEL
LEGADO POR EL SERVUS 4. LA ADQUISICIÓN DEL LEGADO POR EL SERVUS HEREDITARIUS
4.1. Adquisición de un legado concedido a un servus hereditarius por
su antiguo dueño: «nam servo legati relicti ante aditam hereditatem
dies non cedit» 4.2. Adquisición de un legado concedido a un
servus hereditarius por parte de un tercero: «Sed si servo post mortem
domini relictum legatum est,…ante enim cedit legati, quam aliquis heres domino
exsistat…» 4.3. Determinación de la capacitas en el supuesto
del legado concedido al servus hereditarius ajeno. 5. ESPECIAL CONSIDERACIÓN
DEL LEGADO DE USUFRUCTO CONCEDIDO AL SERVUS HEREDITARIUS 6. GRAFOS ARBORESCENTES
BINARIOS SOBRE LAS PROBLEMATICAS PLANTEADAS EN RELACIÓN A LA CONCESIÓN
DE LEGADOS AL SERVUS HEREDITARIUS CAPÍTULO VI A MODO DE CONCLUSIONES
BIBLIOGRAFÍA